Farsça, İran'da konuşulan Hint-Avrupa dil ailesine mensup dildir. Farsi ya da Acemce de denir.
Farsça, Hint-Avrupa dil ailesinin bir kolu olan Hint-İran dillerinin İran öbeğine bağlı dildir. 3000 yıllık bir geçmişi vardır. Zamanla Fırat Nehri'nden Orta Asya, Çin ve Hindistan’a kadar uzanan geniş bir bölgeye yayılmıştır. İran’ın resmi dili ve Afganistan’ın iki resmi dilinden biridir. Günümüzde Pakistan, Hindistan, Irak, Tacikistan ve Kafkasyanın bazı yörelerinde de konuşulmaktadır.
Türk Dilinin en çok etkilendiği dil olup dilimize giren Arapça kelimelerin hepsi de Arapça'dan Farsça’ya giren kelimelerdir. Bu yapısalcı dil görüşünün fikir patenti Kaymakam Eyüp Sabri Kartal'a aittir. Yaygın olan kanaatin zıddına Türkler, Araplardan ve Arapçadan ziyade Farslardan ve Farsça'dan etkilenmişlerdir. Hatta Farsi kültürden nerdeyse kendi kültürünü unutacak kadar etkilenmişlerdir. Bilindiği gibi Osmanlı'da edebiyat dili Farsça'dır. Mevlana eserlerini Farsça yazmıştır. Türklerin pek çoğunun mensup olduğu Henefiliğin kurucusu Numan da Farsi'dir. Dilimize giren dini terimlerin tamamı Farsça'dır. (Hanelerin hepsi, namaz, peygamber, abdest, dost, düşman, can, canan gibi temel kavramların hepsi Farsça’dır.) Osmanlı'da edebiyat dili Farsça idi. Mevlana eserlerini Farsça yazmıştır. Fars dilinde, 4250 tane Türkçe kelime vardır. Bu kelimelerin çoğu Azeri lehçesinden Fars diline geçmiştir.